აქ ვარ , მაგრამ არვიცი რატომ..


წერა ჩემი საქმე არაა.. ამაში ათასჯენერ დავრწმუნებულვარ, მაგრამ  აქ ვარ. თქვენთან ვარ. ბლოგზე ვარ,  მიუხედავად იმისა, რომ არვიცი რავთქვა. წერა ჩემი საქმე არააა, მაგრამ აქ ვარ.  ცხოვრება ჩემი არააა, მაგრამ ვცოცხლობ. სასაცილოდ არ… Continue reading

* (1)


  “ისევ შორს დავრჩი, ისევ მარტო,შენზე ფიქრი თუ შემომიღებს კარს..”ი.ჩარკვიანი “მეც სიკვდილი ვარ  ფანდურითა და არყით ხელში.. “(თემო არაბული) “არ მსურს იქ სიცოცხლე სადაც სიყვარული მხოლოდ წამიერი არის აგონია.. “(თ. ნაროზაული) “ჩაგკიდებ ხელს გადავდგავ მთებს.. “(გ.თიგინაშვილი)… Continue reading

i, into the bullshit.


“რა ხდება ჩემს თავს? რა მჭირს?” – ეს ორი კითხვა, კვირის ტოპ დიალოგად იქცა. მისმა რაოდენობამ “როგორ ხარ”-ს რიცხვს გადააჭარბა. სამწუხაროა, რომ ადამიანებს არ ესმით, როდის როგორ უნდა მოიქცნენ, როდის რა უნდა თქვან… Continue reading

მგონი ცოცხალი ვარ.


თეორიულად.

O4.O5.14 *


საათსა და ათ წუთში 5 მაისი დაიწყება და ჩემი დაბადების დღე დასრულდება.. თან  გახარებული ვარ, თან დაღლილი.. ალბათ იმიტომ, რომ ძალიან დატვირთული კვირა მქონდა.. პირველი რიგში მინდა გითხრათ, რომ 17-სა გავხდი.. არც დიდი… Continue reading

change.


მინდა გითხრა, რომ ჩემი ახალი წლის პოსტის პირობებს, პირნათლად ვასრულებ. ცვლილებები, ცვლილებები და კიდევ ერთხელ ცვლილებები.სწორედ ეს მმატებს ხალისს. დავიწყე, დავიწყე ჯერ ურთიერთობებით, რამაც ყველაზე დიდი როლი ითამაშა. გავიხსენე მეგობრები, რომელთაც ყურადრებას არ… Continue reading

some sleep.


რაც თავი მახსოვს, დაქალთან სულ იმას ვწუწუნებ ძილი მაკლდება-მეთქი. მაღვიძარას 7:00 ვაყენებ. დახლოებით 3-4 წუთი მაინც უნდა იწრიპინოს ჩემმა საცოდავმა მობილურმა, რომ შუა ტვინმა გაიგოს, სმენის უჯრედებზე იმოქმედოს და ტვინის სხვა ნაწილებიც გამოცოცხლდეს.… Continue reading

შენ ჩემო პრინჩიპესავ.


თითები სწრაფ-სწრაფად დაფაცურებენ კლავიატურაზე და უამრავ შეცდომას ვუშვებ. მეჩქარება გითხრა. მეჩქარება გითხრა, თუ თავს რა კარგად ვგრძნობ. დღეები მქონდა რაღაც სასწაულად კარგი. რამდენიმე უთბილესი და უსაყვარლესი ადამიანის წყალობით. მინდა ისს გრძნობა გამოვხატო,აი გული… Continue reading

სად არის სითბო ? გულწრფელობა ?


არ მიყვარს ცივი, უხეში და სტროგი ხალხი. ბავშვობიდან სითბოს ვარ მიჩვეული. ერთი შვილი და შვილიშვილი ვიყავი და ყველა მე მევლებოდა თავს. ყველას სიყვარული მე მეკუთვნოდა. სითბოს ვიღებდი და იგივეს გავცემდი. ახლა კი ნაკლებად. არა,… Continue reading

უსაზღვროდ გახარებული . ♥


ბოლო თვეები საშინელება იყო. არც ეს წელი დაწყებულა გადასარევად. ბედობას მამა წავიდა ავსტრიაში, განუსაზღვრელი დროით. 16 წლის მანძილზე მამასთან მხოლოდ ჩემი ცხოვრების ნახევარი მაქვს გატარებული. საფიქრალი ცოტა არმაქვს, მაგრამ ახლა ყველაზე დიდი სადარდებელი… Continue reading